Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2011

ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ;;;;;;

Δεν ξέρω αν πρέπει να πληρώσουμε ή να μην πληρώσουμε... εγώ προσωπικά πληρώνω... ίσως να είμαι αφελής, ίσως να έχω μια ελπίδα ότι τουλάχιστον αυτή την φορά τα χρήματα πάνε εκεί που πρέπει.... Δεν μπορούσα όμως να παραβλέψω δημοσίευση από μια σελίδα στο FB η οποία παραθέτει όλα τα παρακάτω... 


1. Μηνιαίος μισθός 6.100 ευρώ! 
2. Σύνταξη μετά από 4 χρόνια βουλευτικής θητείας. Ποσό σύνταξης μηνιαίως 4.880 ευρώ. 
3. Για συμμετοχή σε επιτροπές, 250 ευρώ την ώρα. 
4. Οι βουλευτές της επαρχίας παίρνουν το μήνα 1.000 ευρώ για ενοίκιο. 
5. Όλοι οι βουλευτές παίρνουν άπαξ 1.500 ευρώ για οργάνωση γραφείου και 1.000 ευρώ τις γιορτές λόγω αυξημένης επικοινωνίας με τους ψηφοφόρους τους. Το Δώρο Χριστουγέννων, Πάσχα και επίδομα αδείας είναι ξεχωριστά...!!! 
6. Δικαιούνται 104 αεροπορικά εισιτήρια ετησίως δωρεάν και απεριόριστες μετακινήσεις με ΟΣΕ και ΚΤΕΛ. 
7. Πολυτελές αυτοκίνητο, δωρεάν καύσιμα με επίδομα 600 ευρώ το μήνα, ένα χωροφύλακα για φρουρό, 4 κινητά τηλέφωνα τελευταίας τεχνολογίας και ένα στο σπίτι, σταθερό, όλα δωρεάν.
8. Απολαμβάνουν πλήρους ασυλίας για όποιο αδίκημα διαπράξουν κατά τη διάρκεια της θητείας τους ως βουλευτές. 
9. Δεν πληρώνουν φόρο για ένα μέρος του μισθού ή της συντάξεως. 
10. Δικαιούνται γραμματειακή υποστήριξη για 4 υπαλλήλους και 1 επιστημονικό συνεργάτη. (Όλους αυτούς τους πληρώνει το Δημόσιο). 
11. Δικαιούνται άτοκα δάνεια ως βουλευτές και ως επαγγελματίες. 
12. Δωρεάν γυμναστήριο, σάουνα, νηπιαγωγείο για τα παιδιά τους. 
13. Τηλεφωνική ατέλεια. 
14. Δωρεάν επισκέψεις σε αρχαιολογικούς και καλλιτεχνικούς χώρους. 
15. Δωρεάν διόδια. 
16. Δωρεάν εισιτήρια, ξενοδοχεία, γεύματα όταν ταξιδεύουν στο εξωτερικό ως μέλη επιτροπών κλπ..... 


ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΟΙ ΑΜΟΙΒΕΣ ΤΟΥΣ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΤΕΡΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ... ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ !!!!

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011

Κάθε φορά που χάνομαι....



Κάθε Φορά Που Χάνομαι
Εντάξει κι εσύ έχεις χαθεί… κι εγώ
Αλλά μερικές φορές βγαίνει το παράπονο και θες να γράψεις… 

κι απλά γράφεις… σκεπτόμενα όντα… τα λέμε χύμα...
Κάθε φορά που χάνομαι και με το μυαλό μου σκέφτομαι
Είναι κάθε φορά που μάχομαι
Είναι κάθε φορά που τρελαίνομαι
Μέσα μου τα πάντα πέφτουνε σα να'ναι ντόμινο
Οι γύρω μου συνέχεια κοιμούνται μα κάνω θόρυβο
Είναι κουφοί, άραγε είναι νεκροί;
H σελίδα τους παραμένει λευκή
Είναι κομμένα τα φτερά σε κάθε πλάτη
Πρώτα βάλε βάση μετά χτίσε παλάτι
Γίνε κι εσύ λίγο παιδί το χεις ανάγκη
Γίνει σημείο που κρύβεται σ'ένα χάρτη
Αν όλα κάποτε χαθούνε και φοβηθείς γίνομαι και κράτημα σε γκρεμό για να κρατηθείς
Να το θυμάσαι αν είσαι αδερφός μου
Και να λυπάσαι αν είσαι αντίπαλός μου
Αναρωτιέμαι πόσο να με νιώθεις
Δεν έγινα ποτέ ο λόγος που κρυώνεις
Δεν έγινα ποτέ φωτιά που καίει όνειρα
Είμαι παιδί δεν με νοιάζει αν είναι πρόβλημα
Κι όταν χάνομαι ανάμεσά σε τόσους, ανθρώπους μάχομαι
Όχι για να κλέψω το φως τους(2x).
Κάθε φορά που χάνομαι μέσα σε σκέψεις… τρελαίνομαι…
Όχι πως με ενοχλεί... απλά στο χαρτί ξεσπάω…
Εγώ δεν ντράπηκα για αυτά που έχω κάνει
Και δεν μετάνιωσα για αυτά που έχω πει
Εγώ σηκώνομαι μάγκα σαν το φεγγάρι
Και ζωντανεύω να πεθάνει η σιωπή
Είναι η Ελλάδα καθαρή στη βιτρίνα όταν ποζάρει μα η βρόμα ξεπροβάλει στην Αθήνα
Πόσο κάνει να πουλήσετε όνειρα και πιστεύω;
Ένα σύστημα μπουρδέλο προγραμματισμένο
Η αντίδραση θεωρείται κάτι απαγορευμένο
Περιμένω χρόνια την μόδα να φύγει μα κάτι χειρότερο φτάνει
Και πάλι σαν εννιακέφαλο φίδι δεν χαρίζει δεν είναι παιχνίδι, σε κοιμίζει
Κάθε φορά που χάνομαι και με το μυαλό μου σκέφτομαι
Είναι κάθε φορά που μάχομαι κάθε φορά που τρελαίνομαι…
Αναρωτιέμαι πόσο να ‘μαι νιώθεις
Δεν έγινα ποτέ ο λόγος που κρυώνεις
Δεν έγινα ποτέ φωτιά που καίει όνειρα
Είμαι παιδί δεν με νοιάζει αν είναι πρόβλημα
Κι όταν χάνομαι ανάμεσά σε τόσους, ανθρώπους μάχομαι
Όχι για να κλέψω το φως τους(2x).

Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2010

Έρωτα ή πόλεμο;;;



Ο μεγάλος εχθρός του έρωτα, είναι η λεγόμενη "συνήθεια"...

Όταν είμαστε με κάποιο άνθρωπο για αρκετό καιρό, υπάρχει η τάση να μη δίνουμε πια τον καλύτερό μας εαυτό όταν είμαστε μαζί του...

-Εκνευριζόμαστε εύκολα,
-Γινόμαστε επικριτικοί,
-Καβγαδίζουμε,
-Χάνουμε την προθυμία να κάνουμε πράγματα για χάρη του συντρόφου μας.


Τι πάθαμε;

Απλά, ο χρόνος μας έχει δείξει τις αδυναμίες και τα ελαττώματα του άλλου ανθρώπου, που πιθανότατα δεν προσέξαμε στην αρχή της γνωριμίας μας. Εδώ είναι και η μεγάλη πρόκληση για μια σχέση: Θα αντιμετωπίσουμε το άλλο πρόσωπο ώριμα, με υπομονή και πραγματική αγάπη, ή θα αφεθούμε να μας απογοητεύσει το γεγονός ότι ο άλλος είναι "άνθρωπος", και όχι "άγγελος" όπως στην αρχή πιστέψαμε;

Αν μπορέσουμε να υπερβούμε αυτό το εμπόδιο, αν δηλαδή αποδεχθούμε τον άλλο με τα καλά και τα κακά του, χωρίς παράπονα και απαιτήσεις, τότε ο έρωτας μας θα αναζωπυρωθεί και μάλιστα με τέτοια ισχύ που να παραμένει ζωντανός πολλά χρόνια αργότερα.

Παρασκευή, 1 Οκτωβρίου 2010

Πτώση...




Ακροβατώντας ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα...
το ξέρω μάτια μου πως κάποια στιγμή θα πέσεις...
Δεν φοβάμαι την πτώση σου....
Φοβάμαι ότι δεν θα είμαι εκεί να σε πιάσω...